Gökkuşağı Yağmurları II

Zeytin karası gözlerini

hiç ayırma gözlerimden

kilitle gözlerini gözlerime

gözlerim kapanmaya başlayınca

tüm sevdiklerim unutunca

sen,

kolum ol

kanadım ol

sen yanımda ol.

Zeytin karası gözlerini

kilitle gözlerime

tut ihtiyar ellerimden

ellerinden tuttuğum gibi,

bas bağrına

“dedem” de

bağrıma basıp

“mert oğlan” dediğim gibi.

Geceleri yanarsa içim

bir yudum suyu sen ver

özletmeye zaman bırakma

ara sıra geliver.

Son nefes derler ya

işte o an yanımda ol,

zeytin karası gözlerini

kilitle gözlerime

ellerim ellerini

tutsak alsın saatlerce.

Bilmezsin;

Karadeniz’in

yemyeşil bahçelerinde yetişen

dalbastı kirazını severim

bir de

açık mor renkli patlıcan incirini

bir de

hırçın ormanlarında

kar beyazı yapraklarıyla

mis gibi kokan yaban güllerini.

Bir gün

düşersem aklına,

eğer bulabilirsen

kiraz dağıt

incir dağıt çocuklara,

yaban güllerini de

dünya güzeli annene

vermeyi unutma,

servi değil

zeytin dalı dik baş ucuma…