Kardelen

Anadolu’nun küçük bir köyünde, kaz sürülerinin peşinde yankılanan çocuk gülüşleri, coşkun akan dereler, tozlu yollar ve uçsuz bucaksız yeşil ovalar… Kimi zaman karlı yollarda verilen hayatta kalma mücadeleleriyle yürekleri ağza getiren kimi zaman da bir babanın yokluğuyla derinden sarsılan bu gerçek yaşam öyküsü, okuyucusunu hem hüzünlü hem de umut dolu bir yolculuğa çıkarıyor. Zeynep Çelik, hayatın tüm engellerine ve acılarına rağmen toprağına, ailesine ve hayallerine sımsıkı sarılan güçlü yüreklerin hikâyesini kaleme alıyor.

Biz altı kardeş birer kardelendik. Hayatın tüm zorluklarına karşı direnmiş, tıpkı kardelen çiçeğinin, zorlu ve çetin geçen kışa inat, güneşi görmeyi başardığı gibi biz de her şeye rağmen yılmamış, zorluklara boyun eğmemiş, okumak için her türlü engeli aşmıştık. Merih, geçirdiği o ağır ameliyattan sağ çıkarak, hayata karşı bizden daha dirayetli ve güçlü olduğunu kanıtlamıştı. Aklı ermiyordu ama yaşama sımsıkı tutunmuştu. Bundan sonra da Deniz ablam ve ben, bu zorlu mücadelemize devam ederek okuyacak, vatanımıza ve milletimize hayırlı insanlar olacaktık. Annem ise belki en güçlü kardelendi. En zor şartlarda bile umudunu kaybetmemiş, her şeye rağmen dimdik, ayakta kalmayı başarmıştı.